25.01.2015 16:50

Þrasi SH 375 Brann i nótt i Ólafsvik

 

     7760 Þrasi SH 375 Mynd © Alfons Finnsson 2013 

Fiski­bát­ur varð eldi að bráð í Ólafs­vík­ur­höfn í nótt.

Greiðlega gekk að slökkva eld­inn en litlu mátti muna að eld­ur­inn bær­ist í bát sem lá við hlið hans að sögn Svans Tóm­as­son­ar, slökkviliðsstjóra Snæ­fells­bæj­ar.

Bát­ur­inn, Þrasi SH, var dreg­inn á land í morg­un og er tal­inn ónýt­ur.

„Ég held að það sé óhætt að full­yrða það. Þetta var ný­leg­ur bát­ur.

Íbúi uppi í bæ sá eld­inn og hringdi á neyðarlín­una og þeir ræstu okk­ur út.

Það munaði voðal­ega litlu að bálið breidd­ist út og færi í bát­inn við hliðina.

Það er eig­in­lega merki­legt að hann skyldi ekki skemm­ast,“ seg­ir hann.

Málið verður í kjöl­farið rann­sakað en ekki ligg­ur fyr­ir á þess­ari stundu hvað olli brun­an­um.

Heimild Mbl.is 

Mynd Alfons Finnsson 

10.01.2015 13:49

30 ár frá strandi 989 Sæbjargar Ve 56 við Hornafjörð

 

 

 

 

 989 Sæbjörg VE 56 á strandstað mynd Morgunblaðið Rax 

 

30 ár frá strandi Sæbjargar Ve 56 17.des. nk.

 

Á loðnuveiðar með Sæbjörgu VE 56.

Hausti 1984 bjó ég og fjölskylda mín í Keflavík og ég réð mig á Sæbjörgu Ve 56 til loðnuveiða.        Hringt var í mig og mér tilkynnt að veiðar mættu byrja 4. nóv. og mín vænst til Eyja 2. nóv. Við litla fjölskyldan sigldum með Herjólfi til Eyja 2. nóv. ég fór beint um borð í Sæbjörgu, nótin var að koma niður á bryggju og var tekin um borð. Okkur var sagt að mæta á miðnætti þá yrði lagt í hann.                                  Við mættum á tilsettum tíma og lagt var af stað þegar allt var tilbúið. Á þessum árstíma er loðnan vestur og norð vestur af landinu og var stefnan tekin þangað þegar við vorum komnir vestur fyrir Reykjanesið.

Þegar búið var að sleppa fangalínum skipsins, varð maður að finna sér kauju til að sofa í, ég fékk efri kaujuna í fremstu káetunni. Klefafélagi minn varð gæskurinn að austan hann Kristbergur Einarsson.            Þegar ég var búinn að koma fötunum mínum fyrir í skápnum og ganga frá sæng og kodda, lagðist ég í kauju mína og ætlaði að sofna. Ég var ræstur um morguninn og sagt að ég eigi vakt upp í brú eftir tíu mínútur. Ég fór upp og fékk mér morgunmat og svo upp í brú. Stefán Geir Gunnarsson 2. stýrimaður var á vakt og stjórnaði Sæbjörgu VE 56. Við vorum komnir vestur undir Reykjanestá og vorum að fara að beygja í stjór og taka stefnuna vestur fyrir Snæfellsnes. Þokkalegasta veður var og spáin góð. Ég hafði mjög gaman að því að horfa fram eftir skipinu, svakalega er þetta langt skip, ég hafði ekki verið á svona löngu og stóru skipi áður, með allar lestar fullar af loðnu mældust það um 610 tonn úr skipinu.

Þeir sem voru skráðir á Sæbjörgu þetta haust voru eftirtaldir: Ögmundur Magnússon skipstjóri, Hafþór Theódórsson 1. stýrimaður, Stefán Geir Gunnarsson 2. stýrimaður, Theódór Ólafsson 1. vélstjóri og útgerðarmaður, Þorsteinn Árnason 2. vélstjóri, Þórir Andrésson kokkur og hásetarnir Víðir Kristjánsson, Daði Hrólfsson, Óðinn Þór Hallgrímsson, Guðjón Guðbergsson, Sigmundur Sigurðsson, Ólafur Ingi Þórðarsson, Kristbergur Einarsson auk mín.

Við komum á miðin fyrir vestan, var hann tregur og köstin ekki stór, við reyndum að fá eins og hægt var og fórum inn til Bolungarvíkur með rétt rúm 200 tonn, fórum í land þar sem bræla var komin. Nú vildi svo til að ríkisstarfsmenn töldu að laun sín væru ekki nóg og að ríkið yrði að hækka þau, en ríkið var því ekki sammála þannig að ríkisstarfsmenn fóru í verkfall sem byrjaði 4.okt og stóð til 30. október 1984. Sjónvarpið hætti að sjónvarpa, útvarpið þagnaði, engar veðurfréttir voru fluttar, strandstöðvar veittu aðeins nauðsynlegustu þjónustu við skip, gáfu þeim samband við Veðurstofu Íslands, lítið annað var hægt að eiga samband við þessar ágætu stöðvar, nema til að tilkynna sig út og inn í höfn. Annað var það sem við sjómennirnir fengum að kenna á, það var þegar við fórum upp á símstöð til að hringja heim til kvenna okkar og fjölskyldu, þurfti maður að sitja við símann í einn til einn og hálfan tíma til að reyna að hringja heim, á endanum náði maður sambandi en maður varð að hafa fyrir þessu.

Farið var aftur út og eitthvað lagaðist fiskiríið og við fylltum eftir nokkur köst, stefnan var tekin á Siglufjörð og landað þar. Nú fór veiðin að vera góð hjá okkur og fylltum við í öllum túrum og var þetta ævintýri líkast hjá okkur. þegar við vorum búnir að fylla bátinn einu sinni var ákveðið að landa í Reykjavík, siglt var suður með Vestfjörðum og stefnan tekin til Reykjavíkur, er við vorum komnir suður fyrir Snæfellsnes. Kallt var í höfuðstaðnum, þar var farið í bíó og myndin Never ending story vakti mikla athygli hjá okkur.

                                                        

Loðnan færðist austur með norðurlandi og aðal veiðisvæði varð fyrir norðaustan land, mokið var alveg ótrúlegt hjá okkur, engin túr misheppnaðist við fylltum alltaf og Sigmundur háseti sem var á Sæbjörgu árinu áður, sagði við mig í eitt skiptið þegar forlestin var að fyllast, „við settum enga loðnu í forlestina í fyrrahaust, en núna fyllum við hana í hverjum túr“. Núna varð okkar aðal löndunarhöfn á Seyðisfirði. Veður hafði verið þolanlegt allt þetta haust og lítið um frátafir í veiðum vegna veðurs. Ég tók myndavélarnar mínar með frá Reykjavík, tók myndir af veiðunum en í hlutarins eðli gat ég ekki myndað mikið nema þegar dælt var úr nótinni.

Þegar nótin var dregin voru göt og rifur dregnar frá og ég sá um að gera við það þegar loðnunni var dælt úr nótinni, ég kallaði alltaf mér til hjálpar á Daða Hrólfsson, hann hélt í netið þegar ég gerði við. Menn voru oft að gantast með hver ætti hitt og þetta kastið, þ.e.a.s. sá háseti sem var á hásetavakt í brúnni átti kastið þegar kallað var klárir, og ef köstin voru stór þá þökkuðu menn sér fyrir hve stórt kastið væri eða á hinn bóginn hve kastið væri lítið þá væri það þessum að kenna.

Við fórum til Eyja til að taka helgarfrí, á þessum árum var talið nóg að sjómenn ættu tvo daga í frí á mánuði, við vorum nokkrir sem fórum upp á land í fríinu þar sem við bjuggum þar. Við sigldum til Þorlákshafnar með Herjólfi og svo fórum við hver til síns heima. Ég og kona mín fórum í bíó í Keflavík þar sem nýbyrjað var að sýna myndina Dalalíf. Ég hafði gaman af því að sjá konurnar í hléinu þegar

vísifingur og langatöng þeirra var í  V þar sem þær voru með stóra vindla á milli fingranna, það var út af verkfalli ríkisstarfsmannanna og sígarettur voru orðnar sjaldséðar á höfuðborgrsvæðinu og allt reykt sem rauk úr. Ég var að vellt því fyrir mér hvort ég ætti að taka myndavélarnar með mér aftur, langaði mikið að taka þær með en á endanum ákvað ég að skilja þær eftir.

Þegar við komum úr fríinu var enn sama mokið hjá okkur, alltaf var farið inn á Seyðisfjörð og ef brældi var legið þar inni. Við skipverjarnir fórum í nokkur skipti í bíó þar, einnig kom fyrir að við fengum okkur í glas og skemmtum okkur. Í desember fóru veður að versna og þegar komið var fram að miðjum mánuðnum vorum við í nokkra daga inni á Seyðisfirði vegna þess að ekki var veður til                                      

veiða. Þegar kom að 16. des. ákvað Ögmundur að sigla til Eyja, síðasti veiðidagur á nótaskipum fyrir jól er 17. des. þannig að við vorum að renna út á tíma. Þegar við sigldum var sv. skælingur alla leið  og ég átti vakt upp í brú frá miðnætti til kl. tvö um nóttina, ég fór í kauju og sofnaði fljótt. Við vorum komnir vestur undir Stokksnes.

Sæbjörg strandar

Ég vaknaði við það að aðalvél skipsins drap á sér og skipið fór að flatreka, að sjálfsögðu fór ég fram úr kaujunni minni til að ath. hvað væri um að vera. Vélin var sett í gang og um leið og kúplað var að drap hún á sér, vélin gekk undir sjálfri sér en um leið og nota átti hana drapst á henni.  Skonnorstblásari við vélina hafði gefið sig og því fékk hún ekki nóg loft að sér til að geta unnið. Við rákum í átt að landi, ekki var það björgulegt þar sem stutt var í Stokksnesið, við sáum vel ratarskermanna frá bandaríska herliðinu á Stokksnesi. Ögmundur skipstjóri kallaði í Erling KE 45 sem var þarna stutt frá og komu þeir siglandi strax til okkar.

Við fórum að undirbúa snurpuvírinn okkar, þar sem ég hafði starf við spilið þegar nótinni var kastað fór ég ásamt spilmönnunum fram á til að græja vírinn. Við drógum endann upp á dekk og biðum eftir Erlingi, meðan við biðum varð mér hugsað, síðast var ég á skipinu sem reyndi að ná hinu í tog, en núna er ég á skipinu sem er verið að taka í tog. Ég leit á skipverjana hvern á fætur öðrum til að athuga hvort ég sæi feygðarsvip á þeim, en sá ekki en gerði mér grein fyrir að ekki var spegill þarna þannig að ekki sá ég sjálfan mig. Skipverjar á Erlingi komu taug yfir til okkar, við tengdum hana við vírinn hjá okkur og vírinn var dreginn yfir í Erling. Eftir einhvern tíma var byrjað að draga okkur áleiðis frá landi, ruddasjór var þarna og átökin mikil og þegar ein aldan skall á okkur slitnaði vírinn og við fórum að flatreka aftur.

Við stefndum að stórgrýttri fjörunni við Stokksnes, þar braut sjórinn mikið og ekki leist okkur vel á þann stað en við gátum ekkert gert. Allir voru æðrulausir og gerðu það sem Ögmundur skipstjóri sagði okkur að gera, ef hann sagði manni að gera eitthvað var það gert mögnunarlaust, hann stjórnaði og við hlýddum orðalaust. Skipverjar á Erlingi reyndu enn að koma taug yfir til okkar þeir fylgdu okkur alveg að grunnbotunum en ekkert gerðist. Ögmundur sagði okkur að láta ankerin falla, við spilmennirnir létum bæði ankerin falla. Ég hafði ekki mikla trú á að þau gerðu gagn, þar sem sandbotn var þarna, en skipið snerist við þetta og hægði á rekinu. Þegar við vorum að vinna á dekkinu og millidekkinu vorum við látnir vita þegar brot riðu yfir skipið og gripum við í það næsta sem fyrir hendi var til að hendast ekki eitthvert og slasast.  Nú var okkur sagt að loka öllum lúgum og mannopum og koma okkur niður.

Þegar við komum niður var lítið annað að gera en að bíða og vona það besta, þrátt fyrir æðruleysi manna sá ég óttasvip á sumum, sem ég tel mjög eðlilegt. Ekki vildu menn láta sælgæti fara til spillis og þeir sem áttu gos  og súkkulaði náðu í það og komu með upp í borðsal, slegin var upp sælgætisveisla og menn fóru að spila á spil.  Meðan þessu fór fram voru Ögmundur skipstjóri, Hafþór stýrimaður, Stefán 2. stýrimaður og Theódór vélstjóri upp í brú. Við fundum fyrir því þegar við komum inn í brimgarðinn og líka þegar skipið fór að taka niðri, fyrst fann maður þegar afturhluti kjalarins lenti á botninum með skelli og töluverðum hávaða. Niðurtökurnar urðu fleiri og loks byrjaði skipið að halla á stjórnborðshlið.

Fyrst leit út fyrir að skipið ræki upp í stórgrýtta fjöruna við Hafnartanga, en svo fór ekki skipið breytti um stefni og rak á milli skerja og upp í Hornsvík og strandaði í sandfjöru. Hallinn á skipinu var um 45°og það er vont að sitja eða standa þegar hallinn er svona mikill, við höfðum lokað fyrir öllum kýraugum til að minka líkur á að gluggarnir myndu brotna og sjór kæmist inn. Fljótlega drap ljósavélin á sér þar sem sjór var byrjaður að streyma inn í vélarhúsið, þar með var ég viss um að skipinu yrði aldrei bjargað, þarna myndi Sæbjörg bera sín bein. Við biðum eftir að Björgunarfélagið á Hornafirði kæmi á strandstað til að bjarga okkur í land. 

Björgunafélagið var mætt á staðinn stuttu eftir að við strönduðum, skotið var lína frá Sæbjörgu, og hafðist það í þriðju tilraun og gengið var frá björgunarstól til að draga okkur í land. Á þessum árum voru íslenskir stjórnmála menn að takast á um það hvort kaupa ætti þyrlu til að bjarga mönnum úr sjávarháska eða ekki. Þyrlan var ekki og við vorum dregnir í land hver á fætur öðrum. Byrjað var að draga yngsta hásetann í land og goggunarröðin var þannig elsti hásetinn fór síðastur af hásetunum, síðan var farið eftir stöðu manna um borð, skipstjórinn fór síðastur í land. Fyrsti skipverjinn var kominn í land kl. 08,48 og sá síðasti var komin í land kl. 09,35.

Björgunarstóllinn var bundin í afturmastrið á Sæbjörgu og í landi var hann festur í krana á vörubíl, og var krananum lyft upp þegar menn voru dregnir, en skipið vallt þar sem það lá í fjörunni og slakknaði á tauginni þannig að menn gátu farið í miklar sveiflur.  Þegar ég var dreginn lyftist Sæbjög upp og það slaknaðist á tauginni, ég sá sjóinn nálgast mig á ógnarhraða og ég reiknaði með að lenda í sjónum, stígvél mín rétt snertu sjávarflötinn og var ég búinn að lyfta fótunum eins mikið upp og ég gat, síðan datt Sæbjörg aftur í sína stöðu og ég skaust upp og ég fór alveg á hvolf, ég hélt ég myndi fara hringinn. Fjöruborðið nálgaðist hratt þar sem kröftugir björgunarsveitamenn drógu mig að landi. Brókin sem hangir niður úr björgunarhringnum sem ég sat í, skarst upp í klof mitt og það var einfaldlega sárt að sitja þarna, en sem betur fer kom ég upp í fjöruna þurr og þessi verkur gleymdist fljótt.

Þegar ég var komin úr björgunarstólnum vildi ég líta á skipið þar sem það lá en var strax látinn fara inn í rútu sem þarna var, auðvitað var það það eðlilegasta sem hægt var að hugsa sér. Þannig að við værum ekki að þvælast fyrir björgunarmönnunum og sumir komu hundblautir eftir volkið í land.       Þegar Hafþór stýrimaður var komin í brókina og byrjað að draga hann festi hann annan fótinn sinn í rekkverkið og sat þar fastur, björgunarsveitarmenn toguðu og toguðu þannig að Hafþór meiddist á fætinum. Síðastur kom Ögmundur skipstjóri.

Nú var okkur keyrt í slysavarnahúsið í Höfn þar sem okkur var gefið kaffi og kökur, einhverjar ræður fluttar og við hughreystir á alla kanta, þaðan var okkur keyrt í Kaupfélagið á Hornafirði þar sem verslað var á okkur fatnaður, við vorum eingöngu með það sem við vorum klæddir í. Frá kaupfélaginu fórum við á Hótelið þar sem við gátum farið í sturtu og lagt okkur. Flestir náðu að sofna eitthvað, en borðaður var hádegismatur á hótelinu. Flugvél frá Sverri Þóroddsyni kom austur og flaug með mennina sem fóru til Eyja, við sem fórum til Reykjavíkur biðum meðan flugvélin fór til Eyja, hún kom aftur austur á Hornafjörð og við fórum um borð í flugvélina.

Það vildi svo skemmtilega til að Halldór Bjarni Árnason, gamall nágranni frá Hlaðbæ á Austuveginum var flugmaðurinn, ég hafði nokkur skipti flogið með honum á Cessnu 150 flugvélinni hans þegar hann átti heima hér í Eyjum. Ég fékk að sitja fram í flugvélinni hjá Halldóri, var með heyrnatól á eyranu og míkrafón og við gátum rabbað saman. Stefnan var fyrst sett á stefnuvitann á Ingólfshöfða, þaðan var stefnan til Reykjavíkur. Nú var dimma skollin á þegar við flugum yfir Suðurlandið. Ég verð að viðurkenna að það var ótrúlega gaman að sjá hve mikil byggð er á Suðurlandi, það sá maður á ljósunum við hvern sveitabæ og líka við byggðirnar á Suðurlandi.

Flugvélin lenti á Reykjavíkurflugvelli og fréttamaður og ljósmyndari frá NT. tóku á móti okkur og ræddu við okkur og mynduðu. Foreldar Víðis Kristjánssonar og Daða Hrólfssonar voru líka mættir út á flugvöll. Foreldrar Víðis vildu endilega að ég kæmi með þeim og buðu mér heim til sín. Þau höfðu slegið upp stórveislu með læri í matinn og borðaði ég góðan kvöldmat hjá þeim. Ekki var það í umræðunni að ég færi með rútu til Keflavíkur og keyrði þetta heiðursfólk mér heim til mín á Hafnargötu 67. Þegar ég kom að útidyrunum var hurðin opnin og fyrir innan voru Grétar og Hildur, Hildur lyfti upp hægri hönd sinni og strauk vinstri kinn mína og Grétar lyfti báðum höndum sínum og vildi komast upp til mín, hann klappaði mér oft.

Guðjón Guðbergsson, var maður Rutar Reginalds og áttu þau mánaðar gamla dóttur, og þegar Guðjón var komin á þura fjöruna í Hornvík og ákvað þar, þar sem lífsbjörgun hans var orðin að veruleika að hann skildi skíra dóttur sína Sæbjörgu. Dóttirin var skírð Sæbjörg eftir skipinu.

Núna var staðan þannig að ég var atvinnulaus, ég fór daginn eftir og skráði mig þannig, ekki þurfti ég að koma með vottorð um hitt og þetta, allir voru með blöðin fyrir framan sig og sáu mig og nöfnin á okkur sem vorum á Sæbjörgu. Annað var það en það voru bæturnar fyrir eigur okkar um borð í Sæbjörgu. Ég skráði niður það sem ég tapaði, gekk á milli verslanna og fékk uppgefið lágmarksverð og hámarksverð á gallabuxum og sokkum svo dæmi sé tekið. Ég setti inn á skýrslu mína þessi verð og meðalverðið á milli og reiknaði öll verðin og fór inn til TM. sýndi einum fulltrúa þessa skýrslu, hann lýsti yfir ánægju sinni með hve vel þetta væri unnið og greiddi mér hámarksverðið. Næstu daga hringdu skipverjar af Sæbjörgu hver á fætur öðrum í mig til að fá upplýsingar um hvað gallabuxur og skyrtur kosta mikið. Það var bara gaman af því að geta veitt þeim þessar upplýsingar.

http://timarit.is/view_page_init.jsp?issId=119868&pageId=1603109&lang=is&q=%ED%2014%20skipverjum%20bjarga%F0%20%ED%20bj%F6rgunarst%F3lum%20%ED%20land%20skipverjum

http://timarit.is/view_page_init.jsp?issId=257462&pageId=3592178&lang=is&q=%ED%20Spilu%F0u%20og%20h%E9ldu%20veislu%20%ED%20matsalnum%20%ED%20og%20og

http://timarit.is/view_page_init.jsp?issId=224257&pageId=2895748&lang=is&q=S%E6bj%F6rg%20Ve%2056 

http://timarit.is/view_page_init.jsp?issId=190007&pageId=2496933&lang=is&q=VE

http://timarit.is/view_page_init.jsp?pageId=1704992

Allar myndir fyrir utan þá fyrstu eru teknar af Óskari Pétri Friðrikssyni

sem og greinin er skrifuð af honum 

 

Ögmundur Magnússson skipst Mynd óskar pétur 

  Sæbjörg Ve með fullfermi á Siglufirði © Mynd Óskar Pétur Friðriksson 1984

                      Gott kast á siðunni © mynd Óskar Pétur 1984

              skipverjar á Sæbjörgu VE mynd Óskar Pétur 

         500 tonn i Nótinni © Óskar Pétur 

       Dælt i lestarnar Mynd Óskar pétur 

   Allt að gerast dæling á fullu © Óskar Pétur 

 stund milli striða myndir Óskar Pétur Friðriksson 

 

 

10.01.2015 13:26

Húna kaffi i morgun

Það var liflegt i Húnakaffinu i morgun og við látum myndirna tala sinu máli 

 

08.01.2015 17:00

Fyrsta loðnan kemur til hafnar i kvöld

     Daði Þorsteinsson skipst Aðalsteini jónssyni su 11 © þorgeir 2014

      Aðalsteinn Jónsson su 11 mynd þorgeir Baldursson 2104

                   Heimaey Ve 1 mynd þorgeir Baldursson 2014

Þð er lif og fjör á loðnveiðum en tvo skip eru á landleið með góðan afla annas vegar Aðalsteinn Jónsson su 11

 til Eskifjarðar með um 1200 tonn og hinnsvegar Heimaey Ve 1 til Þórshafnar með um 1150 tonn 

loðnan er fin um 40 stk i kilóið að sögn Daða Þorsteinssonar  skipstjóra á Aðalsteini i stuttu viðtali við heimasiðuna 

Nokkur skip munu vera enn á svæðinu og hafrannsóknarskipið Árni Friðriksson RE 200 er við loðnuleit vestur af landinu við miðlinu Grænlands

og munu nokkur skip vera i starholunum  að hefja veiðar þegar meira finnst

06.01.2015 18:09

Góð Kolmunnaveiði hjá Beitir Nk

 Tómas Kárasson Skipst á Beitir Nk 123

Beitir NK hélt til kolmunnaveiða í færeysku lögsögunni  á laugardagsmorgun og er búinn að taka tvo hol þegar þetta er skrifað.

Alls er aflinn orðinn 760 tonn, en um 180 tonn fengust í fyrsta holinu og 580 tonn í því síðara en dælt var úr því um miðnætti.

Þegar haft var samband við Tómas Kárason skipstjóra sagði hann að verið væri að toga og ágætis útlit.

„Við erum að toga á Wyvillie Thomson – hryggnum sunnan við Færeyjar og það er þokkalegt veður eins og er en spáð er kolvitlausu veðri.

Við reiknum með að taka trollið áður en það skellur á“, sgaði Tómas.

 

 

www.svn.is

04.01.2015 16:15

Hákon EA 148 Mokfiskar Sild

                2407-Hákon EA 148  á Stakksfirði  © Þorgeir 2014

Þeir byrjuðu árið vel á Hákoni EA. Fóru á síld vestur af Garðskaga og tóku 700 tonn í tveimur stuttum holum. Síðan hafa þeir verið að flaka og frysta síldina við Helguvík og klára það væntanlega í nótt.
„Við erum á síld í fyrsta túr eftir áramótin. Það gekk bara vel við fórum þarna út og fengum fínan afla og höfum síðan legið hérna inni undir Helguvík og verið að vinna. Við fengum þetta um 90 til 95 mílur vestur úr Garðskaganum. Það var ágætt að sjá á þessum bletti sem við vorum á. Við fórum ekki yfir mikið svæði. Maður er ekkert að því þegar alltaf er brjálað veður. Maður reynir þá að nota tímann sem gefst vel og fá í skipið til að vinna úr. Annars er daga munur á þessu eins og er alltaf á síld, en reyndar hefur gengið vel að ná í síld í allt haust þarna úti, bara mjög vel,“ sagði Arnþór Pétursson, stýrimaður á Hákoni, þegar kvotinn.is sló á þráðinn til hans.
Veiðar á íslensku síldinni hafa gengið vel í haust og hefur nú nánast öll verið tekin nokkuð vestur af landinu en ekki inni á Breiðafirði eins og undanfarna vetur. „Þeir byrjuðu þarna einhvers staðar uppi á Flákanum og svo eru menn búnir að vera djúpt í Kolluálnum og búið að veiða meirihlutann af þessu þarna úti, 80 til 90 mílur vestur úr Garðskaganum,“ sagði Arnþór.
Þetta fer allt í frystingu en þeir eru að frysta ríflega 100 tonn á sólarhring. „Þetta er svona 300 til 330 gramma meðalvigt, mjög feit og falleg síld. Við erum að flaka og roðfletta síldina og þá fara upp í 110 tonn í gegn á sólarhring. Hún fer á markaði í Frakklandi og Rússlandi. Við höfum ekki verið að taka mikið af samflökum núna og erum að velja úr þá rússnesku kaupendur sem menn telja að geti borgað. Við verðum búnir að vinna einhvern tíman í nótt og löndum svo afskurðinum í bræðslu í Helguvík á morgun. Ég hugsa að það verði svo ekkert veiðiveður fyrr en á föstudag, jafnvel laugardag. Það er alltaf hundleiðinlegt veður þarna úti og erfitt sjólag. Það er alveg þokkalega tíður gestagangaur af lægðum á þessum tíma árs. Þær eru svo ægilega krappar líka, eru alvöru gusur sem koma. Þess vegna er gott að geta notað þessar stundir sem dúrar til að veiða og geta svo bara verið í vari með síldina í kælitönkunum að vinna í nokkra daga, en þá þarf líka að landa hratinu reglulega.“
Þeir á Hákoni eru komnir með um 7.500 tonn af íslensku síldinni síðan í haust en kvótinn hjá þeim er um 8.800 tonn. „Íslandssíldin hefur verið okkar sterkasta vígi, eigum hlutfallslega mestar heimildir  þar. Það er ekki alveg búið að útfæra hvernig þetta verður svo hjá okkur núna á næstunni, en við verðum einhverja daga áfram á síld. Best væri svo að fara á loðnu, en kolmunninn kemur einnig til greina. Þeir hafa verið að fá einhvern kolmunna við Færeyjar, eitthvert rjátl búið að vera hjá þeim. En við verðum einhverja daga á síldinni.
Hákon er með um 3.000 tonna loðnukvóta miðað við bráðabirgðaúthlutun sem er aðeins ríflega 120.000 tonn. Þá eru þeir með um 10.000 tonna kvóta í kolmunna svo næg verkefni eru framundan á næstunni að sögn Arnþórs.
Ljósmynd Þorgeir Baldursson.

29.12.2014 23:54

Nuevo Barca EX Vesturvon Va 200

                                                   Nuevo Barca Mynd Shippspotting.com

Fyrrverandi færeyski  Flakafrystitogarinn  Vesturvón hefur nú fengið nafnið Nuevo Barca og heimahöfn  í Vigo í Spáni.

 

Það var i vor félag i eigu  Anfinn Olsen í Fuglafirði keypti Verksmiðjutogarann Odra frá Þýska félaginu DFFU og skrásetti skipið í færeyska flotanum fyrir Vesturvón. Skipið fekk nafnið Akraberg, Sem að er kennt við skipsnafn í Fuglafirði.

Vesturvón fór seinnipart sumars  niður til þýskalands þar skipið hefur legið þar til nú. Nuevo Barca er nú á leið til spánar  og verður sennilega í Vigo sunnudaginn.

Vesturvón var smiðuð 1987. Það var Ólavur Petersen og fleiri  sem létu smiða skipið en fyrir nokkrum árum keypti   Anfinnur Olsen skipið. Vesturvón var skrásett í Sørvági öll árin

 og var skipið með heimahöfn i Færeyjum alla tið 

29.12.2014 23:21

Fáir á sjó

                         Eldborg  Ek    © Mynd Þorgeir Baldursson 

Nú eru 49 íslensk skip á sjó við landið. Lítið er um sjósókn milli jóla og nýár, en fiskiskipum er óheimilt að stuða veiðar yfir jól og áramót. Þau mega hins vegar fara á sjá á miðnætti annars dags jóla og vera að fram að hádegi gamlársdags. Eftir skulu þau frá í landi fram yfir nýárdag. Á árum áður tíðkaðist það að skip stunduðu veiðar yfir jól og áramót ef fiskað var í siglingu fyrir Bretland eða Þýskaland. Þá fóru togararnir gjarna út um miðjan des og voru að veiðum til áramót og síðan settur kúrsinn út. Nú hafa slíkar siglingar með freskan fisk alveg lagst af, en þegar þær voru við lýði fékkst að jafnaði hæsta fiskverð ársins og met slegið í fisksölum fyrstu daga janúar, bæði í Bretlandi og Þýskalandi.
Þetta við fiskiskipin en engin farskip eru nú skráð á Íslandi. Önnur skip en fiskiskip, sem skrá eru á Íslandi eru því ferjur eins og Herjólfur, Baldur og Sæfari, dýpkunarskip og skip sem vinna til dæmis að þangskurði, varðskip og rannsóknaskip. Þetta allt leiðir að sér að ekkert íslenskt skip var skráð á sjó yfir jólin og verður sama staða uppi um áramótin. Reyndar er á þessu ein undantekning, en það er varðskipið Týr, sem er við eftirlit á Miðjarðarhafi.
Skipin sem eru að veiðum nú eru annaðhvort togarar er stærri skip, enda stefnir í leiðindaveður seinna í dag, einkum við sunnan- og vestanvert landið. Skipin eru flest að fiska fyrir vinnslur í landi sem senda fiskinn utan með flugi flakaðan ferskan, en mikil eftirspurn er eftir nýmetinu um og eftir áramótin.  www.kvotinn.is

 

26.12.2014 14:14

Bryggjurúntur Jólaskipamyndir

Nokkrar jólaskipamyndir teknar i nótt

              Baldvin NC 100  © Þorgeir Baldursson    26  des 2014

                Glæsilegur með flotta seriju © Þorgeir Baldursson

             BB siðan er ekki siðri  © Mynd Þorgeir Baldursson 

                    Kaldbakur EA 1 © þorgeir Baldursson 2014

    Vilhelm Þorsteinsson EA 11 og Oddeyrin EA 210 © Þorgeir Baldurson 2014

   Hvalaskoðunnarbáturinn Ambassador © þorgeir Baldursson 2014

           Ambassador Oddeyrin Vilhelm og Varðskipið Ægir ©  þorgeir 2014

        Smábátahöfnin Bótin  ©   Myndir Þorgeir Baldursson 2014

14.12.2014 21:47

Smábáta höfnin Bótin i Vetrarham i dag

Nokkar myndir úr Bótinni i dag það hefur snjóað helling siðustu daga eins og þessar myndir bera með sér 

                             Eins og sjá má er búið að snjóa vel 

                         svona var i Bótinni um miðjan dag 

                        Eikarbátarnir stóðu sig með prýði 
                                       Svona var þetta i dag 

11.12.2014 17:58

Stigandi ve

     Stogandi ve 

07.12.2014 22:47

Varðskipið Þór á góðri siglingu

Það er sannarlega gaman að sjá hið Glæsilega  varðskip okkar á 15 milna ferð

en flugdeild LHG tók þessar myndir á dögunum

og fékk ég leyfi Hrafnhildar Stefánsdóttur  til að birta þær hérna 

           Þór á siglingu     © mynd flugdeild Landhelgisgæslunnar 2014

                              Smá pus   © mynd Flugdeild LHG

             Þór liftir sér á 15 milunum © Mynd Flugdeild LHG 

                                 Meira Pus    ©  mynd Flugdeild LHG  

 

04.12.2014 20:28

Kynslóðaskipti i Köfun á Isafirði

Það þykir til tiðinda þegar ungir menn taka við feðrum sinum eins og er að gerast á isafirði 

þar sem að Hafsteinn Ingólfsson hefur stundað köfun um áraraðir og nú er Stefán sonur 

hans að taka við og hérna sjáum við þá feðga gera sig klára við togarann Ásbjörn RE sem 

að hafði fengið i skrúfuna og var dreginn inn til Isafjsarðar af Sturlaugi H Böðvarssyni Ak 

Myndirnar tók Halldór Sveinbjörnsson  og kann ég honum bestu þakkir fyrir afnotin

      Stefán að verða Klár i Sjóinn © Halldór Sveinbjörnsson 2014

                       Gert Klárt mynd © Halldór Sveinbjörnsson 

      Stefán Hafsteinsson og Hafsteinn Ingólfsson © mynd Halldór SV 2014

         Stefán Ingólfsson klár i köfun við Ásbjörn RE mynd Halldór Sv 2014

04.12.2014 17:39

Nýr Bátur Til Dalvikur i dag

Tveir Athafnamenn frá Dalvik Þeir Björn og Baldur Snorrasynir  hafa keypt 2209 Blika Su Frá Stöðvarfirði og kom hann til Dalvikur i dag 

og var sjósettur þar  i dag báturinn mun fá nafnið Binni EA en fyrir áttu þeir bát með þessu nafni sem að var seldur nýverið 

ætlunin er að hann verði gerður út á strandveiðar og Grásleppu að minnsta kosti til að birja með 

                         2209 Bliki Su Mynd Þorgeir Baldursson 

      Frá komu bátsins til Dalvikur i dag   © mynd Björn Snorrasson 2014

Frá Sjósetningunni i dag © Mynd Björn Snorrasson 2014
www.mbl.is