Léttir tekinn í notkun í Eyjum

Stefna að og telja sig þurfa einnig aflmeiri lóðsbát vegna sífellt stærri skipa sem koma til Vestmannaeyjahafnar

                              Ekki gafst tími til að klára að mála Létti fyrir fyrstu verkefni hans. MYND/ÓSKAR P. FRIÐRIKSSON

Vestmannaeyjahöfn keypti í byrjun árs notaðan dráttarbát frá Kanada. Voru þetta fyrstu bátakaup hafnarinnar frá því Lóðsinn var afhentur 1998.

Til stóð að mála bátinn og er reyndar búið að grunna hann allan.

Ekki vannst tími til þess klára málningarvinnuna vegna þess að Léttir var strax kominn í verkefni að aðstoða við dælingu á laxaseiðum úr Viðlagahöfn í flutningaskip.

Nýr Léttir er smíðaður 2017 og er í Bureau Veritas klassa.

Hann er af gerðinni StanTug 1205 frá Damen, 13 metra langur og 5,3 metrar á breidd, með 9 tonna dráttargetu og tvær skrúfur sem auka stjórnhæfni við erfiðar aðstæður. Í  honum eru tvær Volvo Penta vélar, sem saman skila 700 hestöflum. Báturinn er keyptur á rétt rúmar 110 milljónir króna.

Njáll Kolbeinsson hjá Vestmannaeyjahöfn segir að höfnin þurfi einn minni bát samhliða Lóðsinum. Léttir er þægilegur í notkun innan hafnar.

„Við erum að fá skip núna sem sækja lifandi lax út í Viðlagafjöru. Við notuðum nýja bátinn fyrir helgi til að tengja rör úr seiðatönkunum yfir í skipið. Lóðsinn kæmist ekki þarna alveg upp í fjöru, hann er það stór og djúpristur. Nýi báturinn er fín viðbót. Það voru lengst af til tveir bátar hérna við höfnina. Hér var annar Léttir en hann fór úr rekstri fyrir um það bil tíu árum fyrir aldursakir,“ segir Njáll.

Í Vestmannaeyjahöfn er skylduhafnsaga sem þýðir að hafnsögumaður fer í öll skip sem þangað koma og þegar þau fara. Fram til þessa hefur verið farið með hafnsögumanninn í Lóðsinum en nú sjá menn fram á að fara mun frekar á Létti til að sinna þessum erindum sem mun skila sér í olíusparnaði og minni fyrirhöfn.

Stöðugt stærri skip

Þegar gámaskip, skemmtiferðaskip og önnur stærri skip koma til Eyja hefur Lóðsinn nýst til þess að snúa þeim inni í höfninni.

Staðreyndin er hins vegar sú að skipin sem koma til Eyja verða stöðugt stærri og aðkallandi sé að fá stærri dráttarbát í stað Lóðsins. „Við viljum kaupa nýjan bát helst frá Damen. Ef það verður byggð hér stórskipahöfn úti á Eiði, sem fer vonandi að gerast, þá munu koma hingað enn stærri skip.

Þá verðum við að hafa öflugri bát en Lóðsinn,“ segir Njáll.

Lóðsinn var smíðaður í Vestmannaeyjum árið 1998. Hann er því 28 ára gamall á árinu.

Hann er með rúmlega 2.000 hestafla Mitsubishi vél. Toggeta hans er 28 tonn en til samanburðar er Magni sem Faxaflóahafnir eiga, með 6.900 hestafla Caterpillar vél og 85 tonna dráttargetu áfram og 84 tonna aftur á bak.  Njáll segir að draumurinn sé að Vestmannaeyjahöfn fái í stað Lóðsins  dráttarbát að svipaðri stærð en mun öflugri og með 50-60 tonna dráttargetu.

Ljóst er að nýr bátur af þessu tagi kostar mörg hundruð milljónir króna og þyrftu að koma til samningar milli ríkisins og Vestmannaeyjabæjar

um kaup á slíku tæki.

Lúxussnekkjan La Datcha á Eyjafirði mynd þorgeir Baldursson 2026

Eigendur lúxussnekkjunnar La Datcha, sem siglir undir fána Panama, hafa stefnt íslenska ríkinu og Landhelgisgæslunni fyrir Héraðsdóm Reykjavíkur en snekkjunni var í mars meinað að leggjast að bryggju á Akureyri vegna tengsla hennar við Rússa. Landhelgisgæslan vísaði skipinu þá úr íslenskri landhelgi.

Aðalkrafa eigendanna er að ákvörðunin um að meina skipinu að leggjast að bryggju á Akureyri verði felld úr gildi en varakrafan að ólögmætt hafi verið að vísa skipinu úr íslenskri landhelgi.

Gunnar Sturluson, lögmaður eigenda snekkjunnar, segir það undir í málinu hvort þvingunaraðgerðir íslenskra stjórnvalda nái til snekkjunnar.

Frétt af mbl.is

Á leið úr íslenskri landhelgi eftir bilun í nótt

Reynir á afturvikra lagasetningu

„Útgerðin þarf að fá úr því skorið hvort þetta standist. Þarna reynir á afturvirka lagasetningu en Evrópusambandið setti reglugerð í apríl sem miða við atburði sem gerðust í febrúar, þannig að þeir létu reglurnar gilda afturvirkt. Þetta var ekki innleitt á Íslandi fyrr en enn síðar. Síðan eru svona tæknileg atriði sem eru undir í málinu,“ segir hann.

Gunnar segir t.a.m. reglugerðina sem um ræðir mæla fyrir um hafnarbann fyrir skip sem falla undir hana en Landhelgisgæslan hafi gengið lengra og vísað skipinu úr íslenskri landhelgi.

„Þetta snýst m.a. um að Landhelgisgæslan tók ákvörðun um að vísa skipinu úr íslenskri lögsögu á grundvelli reglna um þvingunaraðgerðir gegn Rússlandi og við teljum að ákvörðunin sem gæslan tók sé ólögmæt. Við erum m.a. að krefjast þess að hún verði felld úr gildi.“

Frétt af mbl.is

Áttu 6-8 stundir í land þegar Gæslan greip inn í

Ótilgreint tjón blasir við

Eru fjárhagslegir hagsmunir undir?

„Það kemur í ljós. Ég get ekki tjáð mig um það.“

Það hlýtur samt að hafa orðið eitthvert tjón, er það ekki?

„Það blasir við.“

Þú getur ekkert slegið á umfang þess?

„Nei.“

Gunnar segir málið hafa hlotið flýtimeðferð fyrir héraðsdómi og að næsta fyrirtaka verði 1. júní.

Áttu von á umfangsmikilli aðalmeðferð þegar að því kemur eða er þetta ekki tiltölulega einfalt?

„Það eru náttúrulega nokkuð flókin lögfræðileg atriði sem eru til skoðunar.“

Heimild Morgunblaðið 

myndir Þorgeir Baldursson 

I morgun kom Norwegian Star til Hafnar á Akureyri og um borð voru 3300 farþegar og 1000 manna áhöfn 

þetta er fyrsta stóra skemmtiferðaskipið sem að kemur hingað 2026 og greinilegt að þetta hefur viðtæk

áhrif á ferðaþjónustuna og bæinn sem að yðaði af lifi þegar ég skrapp i miðbæinn i dag 

Norwegian Star við bryggju á Akureyri i morgun mynd þorgeir Baldursson 2026

Isfisktogarinn Otto N Þorláksson Ve 5 sem að legið hefur i Hafnarfjarðarhöfn undanfarið mun handa til rækjuveiða 

úti fyrir norðurlandi og mun landa afla sinum á Siglufirði það ei Isfélag Vestmannaeyja sem að gerir skipið út 

1578 Otto N Þorláksson Ve 5 mynd Jón Páll Ásgeirsson

Gullver NS seldur til Gambíu

Rætt við Gunnlaug Hafsteinsson vélstjóra sem á margar minningar sem tengjast skipinu

Gullver hefur að undanförnu legið í Hafnarfjarðarhöfn. Nýtt nafn, Elisabeth H, hefur verið málað á skipið og einnig heiti nýrrar heimahafnar, Banjul. Mynd/Grétar Örn Sigfinnsson

Deila 

Gullver NS hefur verið seldur til Gambíu í Afríku. Hann hefur legið í Hafnarfjarðarhöfn að undanförnu og þar var nýtt nafn málað á skipið ásamt nafni nýrrar heimahafnar. Skipið hefur fengið nafnið Elisabeth H og er hin nýja heimahöfn Banjul, höfuðborg Afríkuríkisins Gambiu. Skipið heitir eftir dóttur hins nýja eiganda skipsins, sem er norskur.

Síldarvinnslan ákvað að leggja ísfisktogurunum Gullveri NS og Jóhönnu Gísladóttur GK og hefja útgerð togarans Birtings NK í þeirra stað. Gullver og Jóhanna Gísladóttur voru auglýst til sölu í kjölfar þessarar ákvörðunar.

Gullver er dæmigerður skuttogari, smíðaður í Flekkefjord í Noregi árið 1983 og 674 brúttótonn að stærð. Í skipinu er 1.770 hestafla vél af gerðinni MAK.

Gullver NS 12 kom nýr til Seyðisfjarðar þriðjudaginn 12. júlí árið 1983 og var eigandi hans Gullberg hf., sem var félag í eigu Ólafs M. Ólafssonar og Jóns Pálssonar skipstjóra. Gullberg hf. varð síðar Gullberg ehf. Þann 25. september árið 2014 festi Síldarvinnslan hf. í Neskaupstað kaup á Gullbergi ehf. Síldarvinnslan hélt áfram að gera Gullver út frá Seyðisfirði eftir að skipið komst í hennar eigu.

Seyðisfjörður var heimahöfn skipsins í 43 ár og má halda því fram með góðum rökum að skipið hafi gegnt mikilvægu hlutverki í atvinnulífi staðarins allan þann tíma. Sá maður sem líklega hefur lengst verið skipverji á Gullveri er Gunnlaugur Hafsteinsson vélstjóri.

Á heimasíðu Síldarvinnslunnar er rætt við Gunnlaug. Hann sagði vissulega margar minningar tengdar skipinu.

„Ég á margar minningar sem tengjast verunni á skipinu og flestar eru þær afar ljúfar og góðar. Mér leið alltaf vel um borð. Ég fór fyrsta túrinn á skipinu 1984 og þá sem vélstjóri. Ég fór síðan einn túr sem matsveinn árið 1985 en á þeim tíma var ég vélstjóri á Gullbergi NS 11. Sumarið 1986 var ég á Berki frá Neskaupstað en var svo fastráðinn vélstjóri á Gullver og hef verið þar frá 1987 og yfirvélstjóri frá árinu 2000. Skipinu hefur afar lítið verið breytt á þessum rúmu 40 árum sem það var gert út frá Seyðisfirði og er það eitt af síðustu skipunum af þessari kynslóð skuttogara.

Það eru margir skipsfélagar eftirminnilegir og þá ekki síst þeir menn sem voru á skipinu fyrst eftir að ég kom um borð. Þetta voru hörkukallar og allt saman. Seyðfirðingar sem voru búnir að vera lengi í áhöfninni – eftirminnilegir karakterar og dugnaðarforkar. Það hafa margir góðir menn verið í áhöfn Gullvers í gegnum tíðina og ég hugsa hlýtt til þeirra.

Þegar rifjuð er upp fyrri tíð um borð í skipinu minnist ég þess sérstaklega að ég kláraði véliðnfræði frá Háskólanum í Reykjavík árið 2007 á meðan ég var úti á sjó. Prófin komu gjarnan á faxi um borð í Gullver og skipstjóranum var treyst til þess að sjá um að allt færi fram eftir reglum. Afar lítið og óstabílt netsamband var þá í gegnum gamla NMT-símann.

Háskólanum þótti það merk nýlunda að framkvæma námið með þessum hætti. Eftirminnilegasti túr á skipinu var Smugutúr í október árið 1994 en þangað fórum við einungis einu sinni. Þarna fengum við svakalegt veður, yfir 20 metra vind og 18 stiga frost. Vatn fraus í öllum tönkum og skipið var einn ísklumpur. Við þurftum reglulega að sparka upp hurðum til að tryggja að einhver útgönguleið væri fær.

Ísjakar voru umhverfis skipið í túrnum og á þeim sáum við marga ísbirni. Við fleygðum til þeirra lambakjöti og það var áhugavert að sjá þá berjast um ætið. Við þær aðstæður sem þarna ríktu var ljóst að björgunarbátar kæmu að engu gagni ef í nauðir ræki.

Ég hef varðveitt þó nokkuð af myndum og munum úr skipinu og ég veit að mörgum finnst það vel til fundið. Ég hef til dæmis allar véladagbækurnar undir höndum en þær eru 105 að tölu. Ég er einnig með nokkrar skipsdagbækur. Ég held að allir Seyðfirðingar hugsi hlýtt til þessa skips og vonandi gefst okkur tækifæri til að koma þessum myndum og munum þannig fyrir að allir geti skoðað og rifjað upp Gullversárin,” sagði Gunnlaugur.

Heimild Fiskifrettir